Osobowość terapeuty, czyli jakiego wybrać?

with Brak komentarzy

Dobra relacja terapeutyczna

Dobrą relację terapeutyczna charakteryzują:

– otwartość

– zaufanie i bliskość

– troska i ciepło (dawanie pacjentowi poczucia, że jest najważniejszą osoba na świecie w momencie trwania spotkania)

Znaczenie mają:

– akceptacja klienta

– szacunek do niego

– okazywana uwaga

– zainteresowanie ze strony terapeuty.

Dobry kontakt

Jest wtedy, gdy:

– żadna ze stron nie odczuwa skrępowania, partnerzy mają do siebie zaufanie, nie dochodzi do głosu postawa obronna (np. nadmierne milczenie), daje się zauważyć spontaniczność i wzajemne zrozumienie

– można pozwolić sobie (terapeuta, jak i klient) na kwestionowanie pewnych spraw, na konfrontację, bez narażania na szwank stabilności związku i przymierza terapeutycznego.

ERA – ważna „trójka”

Istota owocnego związku terapeutycznego polega na obecności trzech czynników:

  1. Empatia. To wkraczanie w czyjeś ciało i umysł, zrozumienie i odczuwanie tego, co dzieje się w innym człowieku. To pozostawanie otwartym i reagowanie na wszystko, co wyraża klient, całkowita rezygnacja z osądzania, oceniania bądź analizy. Jest to obecność terapeuty odbierana, jako wyraz akceptacji całej osoby
  2. Relacja. Terapeuta usiłuje zrozumieć świat klienta i wkroczyć do niego jako towarzysz i przewodnik, zawsze jednak zachowuje przy tym część swojego poczucia tożsamości. Oboje angażują się w swój wzajemny związek – dzieląc się ze sobą uczuciami i myślami oraz wspólnie odkrywając fakty i zagadnienia – czasem jednak spostrzegają pewne sprawy w zupełnie inny sposób. „Bycie z” oznacza uważne słuchanie drugiej osoby, zagłębianie się w jej uczucia i myśli
  3. Akceptacja. Klient czuje, że terapeuta wspomaga go jako człowieka w ogóle, nawet jeśli nie dotyczy to jakiegoś dysfunkcjonalnego aspektu jego osobowości. Pacjent wie, że terapeuta pomoże mu jako doświadczony przewodnik.

Cechy skutecznego terapeuty

 Osobowość terapeuty stanowi siłę działania, która ułatwia klientowi zmianę. Stąd mówi się, że nie szkoła, jaką ukończył terapeuta, ale jego temperament, sposób mówienia, własne doświadczenia mają ogromny wpływ na klienta / pacjenta.

Skuteczny terapeuta:

– ma atrakcyjną osobowość

– pomaga w zrozumieniu samego siebie

– okazuje zrozumienie

– jest przekonany o skuteczności tego, co robi

– ma odpowiednie kwalifikacje

– pomaga klientom stopniowo uzyskać większą wiarę w siebie.

Są to atrybuty dobrej matki lub dobrego ojca i przyzwoitego człowieka, który w znacznym stopniu rozumie siebie i swoje związki z innymi, dzięki czemu jego własne problemy nie zakłócają procesu terapii. W wystarczającym stopniu okazuje ciepło i empatię, nie okazuje nieuzasadnionej wrogości, bądź uczuć negatywnych; jest utalentowany i w pełni poświęca się współpracy z innymi” (Stupp, 1973)

Cechy dobrego terapeuty

Dobry terapeuta to osoba:

– naprawdę sympatyczna

– stwarzająca poczucie pewności i bezpieczeństwa

– atrakcyjna i łatwo nawiązująca kontakty

– okazująca troskę

– prezentująca się jako silna i mądra (radząca sobie)

– przenosząca na klienta nowy system wartości, pomocny w konstruktywnym radzeniu sobie z problemami życiowymi

– charyzmatyczna

– emanująca pozytywną energią

– pogodna

– entuzjastyczna

– dowcipna

– zdecydowana

– mająca miło brzmiący głos, którym posługuje się bardzo ekspresyjnie

– interesująca, przebywanie z którą sprawia przyjemność.

Najskuteczniejsi terapeuci odznaczają się zdrowiem psychicznym i umiejętnością rozwiązywania własnych problemów osobistych. Są to osoby pewne siebie, mające poczucie bezpieczeństwa i przekonane o wartości tego, co robią.

Samokontrola i dojrzałość terapeuty

Ujawniają się poprzez:

  • unikanie zaspokajania własnych potrzeb podczas kontaktu z pacjentem (np. rozmowa o tym czego potrzebuje i co nurtuje pacjenta. nie terapeutę)
  • zadawanie tylko takich pytań, które są istotne dla dobra pacjenta (terapeuta nie ma prawa zaspokajać własnej ciekawości, powinien zawsze zastanowić się czy pytanie jakie chce zadać wynika z jego „zachcianki” czy jest wartościowe i może być przydatne dla klienta)
  • nieodsłanianie się w sposób nadmierny przed klientem (np. poprzez opowiadanie swoich własnych historii; choć są szkoły i terapeuci, którzy to praktykują – uważam, że jest to błąd w sztuce i zajmowanie „sobą” zbyt dużej przestrzeni na sesji)
  • powstrzymywanie się przed manipulacją (to jest oczywiste, terapeuta powinien mieć bardzo silny „kręgosłup moralny”, zasady etyczne, lata superwizji i terapii, aby nawet nieświadomie nie wykorzystywać, nie manipulować klientem)
  • nie uleganie impulsom erotycznym (nazywa się to przeniesieniem erotycznym i jest normalnym zjawiskiem podczas terapii, nie ma się czego bać, dobry terapeuta to „wyłapie” i pomoże zrozumieć:)
  • nie okazywanie wrogości (należy odróżnić złość od wrogości – terapeuta może odczuć złość do/na klienta, ale okazywanie czy odczuwanie wrogości – uczucia głębszego i bardziej pierwotnego należy bezwzględnie superwizować, ponieważ może to być przeciwprzeniesienie).

Terapeuta musi być stabilny emocjonalnie i skuteczny w radzeniu sobie z wyzwaniami codziennego życia (mam na myśli sytuacje pozagabinetowe:).

Zamiast podsumowania

Czasem pierwsza sesja terapeutyczna jest porównywana do „randki” (oczywiście z przymrużeniem oka). Jednym słowem musi „zaiskrzyć”; musisz poczuć, że chcesz się otworzyć przed tym człowiekiem; chcesz mu powierzyć kawałek swojego świata i siebie. Świetnie, gdybyś miał do terapeuty zaufanie, szacunek i czuł się przy nim swobodnie. Możecie razem spędzić spory i ważny odcinek Twojego życia.

Opracowano na podstawie książki Jeffrey A. Kottler;„Skuteczny terapeuta”

Follow Sylwia Wilk:

Psycholog, psychoterapeutka, pasjonatka ludzi i drugiego człowieka.

Ostatnie posty

Leave a Reply